پیر هزار ساله‌ای که تنها مونده و درد داره!

به گزارش گیلانستان، رشت از وقتی چهارباغ داشت تا حالا که هزاران آپارتمان و خونه داره همیشه رشت بوده. رشت زیبا و دوست داشتنی!

رشت محل زندگی مردمیه که صراحت کلام دارن. زیر و رو نمی کشن. ظاهر و باطنشون یکیه.

خوب و بد همه جا هست ولی خوب های رشت خیلی بیشترن. مردمی که زیاد حرف اتو کشیده و شق و رق نمی زنن. لهجه دارن و اهل مجلس آرائی هم نیستن ولی همه چی تمومن.

راستی تا حالا فکر کردین چرا رشتی ها اینقدر بی شیله و پیله هستن؟

من خیال می کنم یه دلیلش بارون باشه. حالا شاید بارون کم شده باشه ولی قدیم ها اینقدر بارون می بارید که همه بدهی ها شسته می شدن. زشت و زیبای شهر به جای خودش؛ روح آدم ها هم شسته می شد و ته تهش آدمی باقی می موند که رنگ و ریا توش دیده نمی شد.

رشت، رشت زیبا حیفه که تنها بمونه! کسی غمش رو نخوره! دردش رو نبینن!

رشت خیلی وقته درد داره ولی از بس محجوب و محفوظ به حیاست لب باز نمی کنه و چیزی نمیگه!

رشت درد داره! کاش یکی دردش رو بشنوه و به داد این پیر هزار ساله برسه!

رشت عزیز دوستت دارم.

دکتر مسعود اسلامی

پزشک همراه مردم

آخرین روزهای پاییز سال ۱۴۰۴