من اعتراض مردم را شایسته و لازم میدانم ولی آتش زدن و خشونت را راه علاج نمیدانم. رشت و همه داشتههایش متعلق به همه مردم و از آن مهمتر متعلق به آیندگان است.
یکی از گام های ابتدایی و مهم برای ایجاد انتظار از یک سازمان و برنامه ریزی برای آن شناسایی وظایف آن سازمان است.
وقتی پروژهها نیمهتمام میمانند، قراردادها نهایی نمیشوند و اولویتها مدام تغییر میکند، شهر وارد چرخهای از اتلاف منابع و نارضایتی محض میشود.
ماه عبادت و فصل رونق بازار در راه است، اما هنوز برنامهای شفاف برای احیای مساجد و بازار رشت دیده نمیشود.
خدا که دیده شما قمه کشیدید و نگذاشتید مامورهای آتش نشانی وارد بازار شوند و جلوی گسترش آتش را بگیرند!
آن روز تولدم بود. قلبم همزمان از ترس و شوق میتپید؛ وقتی همسرم، پس از روزها نگرانی و مجروحیت، دوباره کنارم بود، فهمیدم بهترین هدیه عمرم را از خدا گرفتهام: جانبازی که برای حفظ انقلاب اسلامی جانش را کف دستش گرفت و حالا زنده و کنار من است.
بازسازی چنین بافتی فقط از عهده کسبه برنمیآید؛ مشارکت دولت، سازمانهای تخصصی شهری و نهادهای توسعهای ضروری است.
مرضیه خاخور شک نارم که حضرت زهرا سلام الله علیها وقتی سوختندبی بمو و تی دست بیگیفت. تو بسوختی ولی با تی سوختن ایتا ملت دیله آتش بزیی.
انتظار میرود مدیریت شهری رشت، با اعلام موضع شفاف و اختصاص منابع لازم، مسئولیت خود را در قبال بازگشت سریع شهر به وضعیت عادی، به اثبات برساند.
