ایشان آدمی بودند وجیه و بدون جاه طلبی و خیّر و مردمی الآن که قحط الرجال شده ، ارزش ایشان بیشتر شناخته می شود ، اما می خواهم خاطره ای از ایشان را که خودم شاهد بودم ، بگویم . روزی که برای پرداخت وجوه شرعی در منزل ایشان بودم ، عده ای از زنان مستمند که اقا به ایشان وجوهات ماهانه می دادند از رودبار آمده بودند ، زمان دریافت وجوهات نبود و آن خانم ها به دلیل نیاز و اضطرار یک یا دور روز قبل از سر رسید زودتر آمده بودند ، که دیدم یکی از طلاب دفتر آقا از اندرونی آمدند و گفتند : آقا می فرماید امکان ندارد من زودتر از موعد وجهی پرداخت کنم، وآن بیچارگان مایوس و خایب باز گشتند ، این نکته با این که نشان تقوا و نظم و دقت ایشان در پرداخت وجوه بود ، برایم قدری غیر قابل هضم بود ، که بندگان خدا از راه دور آمده و نا امید باز گردند به هر حال روحشان شاد
پاسخ آیت الله رودباری به اصرار عدهای برای ورودشان به قوه قضائیه
.
به گزارش گیلانستان/ سال ها پیش به دلیلی برای ضبط مصاحبه ای خدمت مرحوم آیت الله رودباری رسیدیم. در همان خانه قدیمی و باصفایی که حال انسان را خوب می کند. آقا زیاد اهل مصاحبه و دوربین و تصویر نبودند ولی من توفیق داشتم که دوبار از آقا تصویر بگیرم. که هر کدام داستان خاص خودش را دارد.
از همه اینها بگذریم که کسی به دنبالش نیامد و من هم نگفتم و شاید به وقتش اگر اشتیاقی باشد خواهم گفت.
در این مجال می خواهم فقط به ذره ای اشاره کنم از آقا.
آقا فرمودند:
آن روزهایی که ما از نجف به ایران آمدیم خیلی ها اصرار داشتند که من وارد کارهای اجرایی شوم. در زمینه قوه قضائیه اصرار زیاد بود.
وقتی فشار زیاد شد و به دنبالم آمدند گفتم:
خیلی از طلاب وارد کارهای اجرایی شدند. اگر همه از حوزه خارج شویم و به دنبال کارهای اجرایی برویم پس چه کسی باید کارهای حوزوی انجام بدهد و طلبه پرورش بدهد.
من می مانم به کار پرورش طلاب می پردازم.
آن روز وقتی این جمله را از دهان آقا شنیدم چنان صداقتی دیدم که باورش در جانم نشست.
علیرضا شعبانی نژاد
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 1 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۱