.

.

شورای شهر محلی برای کسب درآمد و لابی‌گری منفعت محور و استفاده از تریبون آن برای سخنرانی و ابراز فضل نیست! به خدا نیست! 

یکی از گام های ابتدایی و مهم برای ایجاد انتظار از یک سازمان و برنامه ریزی برای آن شناسایی وظایف آن سازمان است.

وقتی پروژه‌ها نیمه‌تمام می‌مانند، قراردادها نهایی نمی‌شوند و اولویت‌ها مدام تغییر می‌کند، شهر وارد چرخه‌ای از اتلاف منابع و نارضایتی محض می‌شود.

شهرداری زمانی می‌تواند نقش مؤثری در توسعه اقتصادی ایفا کند که از جایگاه صرفاً نظارتی فاصله گرفته و به تسهیل‌گر فعالیت اقتصادی سالم و پایدار تبدیل شود.

انتظار می‌رود مدیریت شهری رشت، با اعلام موضع شفاف و اختصاص منابع لازم، مسئولیت خود را در قبال بازگشت سریع شهر به وضعیت عادی، به اثبات برساند.

از نظر این عزیزان، شورای شهر رشت برایشان بیش از حد کوچک است؛ در حالی که به باور خودشان، صندلی‌های سبز بهارستان دقیقاً در اندازه توهم سیاسی‌شان طراحی شده است!

رؤسای هیأت‌های ورزشی که قصد نامزدی در انتخابات شورای شهر رشت دارند، باید تا ۳۰ آبان از سمت خود استعفا دهند.

چهره‌ای با سابقه معاونت استانداری، فرمانداری و شهرداری، بدون کارنامه‌ای ملموس از خدمت، این‌روزها وارد میدان انتخابات شورای شهر شده است.

عضو هیئت رئیسه شورای شهر رشت گفت: اگر حرف‌هایی درباره زد و بند شنیده می‌شود، مربوط به بیرون از مدیریت شهری بوده و در کمیسیون ماده ۱۰۰ چنین خبرهایی نیست.

شهردار رشت گفت: در دستگاه‌های مختلفی کار کرده‌ام و به‌ضرس قاطع می‌گویم شهرداری رشت از نظر بهره‌وری و زمان خدمت به مردم جزء دستگاه‌های اول استان است.

غیربومی‌ها با چمدان‌های پر از اسکناس در راه شورای شهر رشت‌اند؛ جلسات پنهانی‌شان در کافه‌ها و دفاتر سیاسی بوی معامله می‌دهد.

محمدحسین واثق کارگرنیا برای پنجمین سال متوالی به‌عنوان رئیس شورای اسلامی شهر رشت انتخاب شد.

شاید اگر امید حبیبی قصد نگارش خاطرات خود را داشته باشد، عنوان مناسبی برای آن همین جمله‌ی پرتکرار باشد: «نشد که نشد!»